Amerikalog.com

3.25 uur

(niet dat ik in het stadion zit. Eerste rang in mijn eigen woonkamer)

Joe Biden stapt het enorme podium op en wordt toegejuicht. Had hij niet al gisteren zijn feestje gehad? Dat is natuurlijk niet genoeg.

Biden: Dit is wat Democraten bedoelen met een open conventie, zegt Biden. We zijn hier voor de agenten, brandweerlui, arbeiders en onderwijzers, soldaten en ouder, kinderen en kleinkinderen. We zijn hier voor de volgende president van de VS: Barack Obama.

Maar eerst testimonials van een aantal gewone Amerikanen.

In ander nieuws: Republikeinen overwegen uitstel van het begin van hun conventie vanwege de komst van de tropische storm Gustav. Upgrade naar orkaankracht wordt verwacht en New Orleans ligt weer in de mogelijke route.

John McCain heeft een VP gekozen. Hij wil het nieuws nog niet bekend maken op donderdag, want vandaag is Obama’s avond. Het officiële standpunt is dus dat er geen naam gelekt gaat worden. Mogelijk kandidaat Tim Pawlenty zou optreden in Denver voor de war room van de Republikeinen, maar is opeens naar huis gegaan. Is dat een teken? Niemand weet het. CNN zal er alles aan doen om een Republikein aan het lekken te krijgen.

McCain heeft een spotje gelanceerd vandaag waarin hij Obama feliciteert met zijn nominatie. Niks negatiefs, want dat zou hem vandaag wellicht nagedragen worden. Wel opvallend, want het is nog niet eerder gebeurd dat de ene kandidaat de andere in een tv-spotje feliciteert op de dag dat die kandidaat zijn acceptance speech houdt.

De Bounce
Het wachten na vanavond is op de bounce - een schopje in de peilingen voor de partij die net een conventie heeft. Was vier jaar geleden een uitzondering? Met het ontbreken van een echte bounce voor zowel John Kerry en president Bush? Of zal dit jaar de bounce, die altijd zo’n 10 procent was, weer terugkeren? Het zou de campagnes heel goed uitkomen. Een groot feest de afgelopen dagen voor de Democraten en dan geen bounce: daar gaan de Republikeinen een punt van maken. En John McCain gaat natuurlijk niet voor niets morgen al zijn running mate bekend maken: om een mogelijke bounce van Obama af te vlakken.

Frans Verhagen verwacht helemaal geen bounce. Hij is er van overtuigd dat de loopgraven al gegraven zijn en dat er weinig twijfelaars meer zijn die door de conventie van mening zullen veranderen. Gissen is leuk, maar het blijft afwachten.

Zou McCain wellicht Joe Lieberman, voormalig Democratisch running mate van Al Gore en nu onafhankelijk Senator van Connecticut, uitkiezen als vp-kandidaat? Het lijkt me onwaarschijnlijk: hij heeft meer aan zijn goede vriend als die in de Senaat blijft. Wint McCain met Lieberman als VP, dan mag Connecticut de opengevallen Senaatszetel vullen en zal dat vrijwel zeker met een Democraat doen. Dat kan McCain in deze tijden niet gebruiken. Dus ik schrijf om die reden Lieberman af. Maar ik ben ook maar een webloggende sterveling. I could be wrong.

En hoeveel mensen keken de afgelopen week eigenlijk naar de tv-coverage van de Democratische conventie? Best wel wat. Volgens Nielsen, dat de kijkcijfers verzamelt, keken op dag 1 meer dan 22 miljoen mensen, 17 miljoen huishoudens, naar Michelle Obama en de rest van de sprekers. Relatief veel zwarte kijkers: 25 procent van dat deel van de kijkers keek naar de conventie.

Op dag twee, de dag van Hillary Clinton, was een nog betere avond dan de opening: 26 miljoen kijkers. Een flinke stijging. Op woensdag iets minder kijkers, maar nog steeds meer dan 24 miljoen. Vanavond zal wel het hoogste aantal kijkers opleveren van de vier, maar dat weten we pas morgen. Tussen de 15 en 17,8 procent kijktijdaandeel over de drie dagen.

Terug naar het stadion.

4.00 uur

Senator Dick Durbin van illnois introduceert Obama, net zoals hij hem introduceerde vier jaar geleden, toen Obama de kenote address mocht houden op de Democratische conventie in Boston.

70.000 mensen scanderen Yes we Can! Tijd voor een filmpje over Obama. Mooi biografische beeld.

Obama betreedt het podium en wordt toegejuicht. Langdurig toegejuicht.

4.15 uur

Barack Obama accepteert de nominatie. Met blijdschap en bescheidenheid.

Speciale dank van Obama aan de mede-kandidaten en in het bijzonder Hillary Clinton, de inspiratiebron voor zijn dochters. Ook dank aan Bill Clinton en Ted Kennedy en aan Joe Biden, de volgende vice-president. En aan Michelle Obama, de volgende First Lady. En dank aan zijn dochters.

Verhaal van de zoon van gewone mensen, de een uit Kenia, de ander uit Kansas, die een zoon kregen die alles kon bereiken wat hij wilde. Als hij er maar zijn best voor deed. De American Dream in actie.

Nu lijkt de droom ver weg, door het falende beleid van president Bush. Maar Amerika is beter dan de afgelopen acht jaar. Hardwerkend, en met compassie. En tegen de Democraten, Republikeinen en onafhankelijke kiezers zegt Obama: enough. McCain zal volgende week om een derde termijn van Bush vragen. Dat kan het land niet aan. Acht jaar is genoeg. Meer dan genoeg.

Het stadion scandeert: eight is enough.

McCain verdient dankbaarheid en respect. En hij heeft aangetoond dat hij soms afstand neemt van zijn partijlijn. Maar vorig jaar stemde McCain 90 procent mee met Bush. Obama hoopte op meer dan 10 procent van de verandering.

McCain zei dat de economie sterk was en zijn adviseur zei dat Amerika leidde aan een mentale recessie en dat Amerika een nation of whiners was geworden. Het publiek roept boe.

Volgens Obama zijn Amerikanen geen klagers, maar hardwerkende mensen.

Volgens McCain is het plafond van de middenklasse 5 miljoen dollar aan salaris. Hij weet gewoon niet hoe die middenklasse moeite heeft met het dagelijks leven. De Amerikaan zoekt het maar uit in het Amerika van McCain. You are on your own.

Het is tijd om Amerika te veranderen. Daarom is Obama kandidaat voor het presidentschap.

Democraten definiëren vooruitgang anders dan de Republikeinen. Meer werk, hogere salarissen, een economie die de waardigheid van werk beloont. Hard werken, gelijke rechten en beloning voor vrouwen.

Geen idee wat McCain denkt hoe celebrities leven, maar dit is Obama’s leven en waar hij zich voor inzet.

De overheid kan niet alle problemen oplossen, maar moet wel doen wat we niet zelf kunnen: veiligheid en kansen geven. Zij moet ons helpen, niet pijn doen.

Wat gaat verandering betekenen: een belastingwet die niet de mensen bevoordeelt die hem schreven. Mogelijkheden voor nieuwe bedrijven die aan duurzaamheid doen. Minder afhankelijkheid van olie uit het Midden-Oosten. Belastingverlaging voor de middenklasse.

McCain heeft nooit gezorgd voor minder afhankelijkheid van buitenlandse olie (offshore boren is en stoplap. Geen duurzame oplossing). Obama gaat daar wel voor zorgen. Obama gaat zorgen voor duurzame energie-initiatieven.

Obama belooft een goede opleiding voor iedereen. Meer geld voor onderwijzers. In ruil daarvoor hogere standaarden en accountability. Iedereen die iets doet voor zijn gemeenschap, krijgt betaalbaar onderwijs.

Verder: betaalbare gezondheidszorg. Van de kwaliteit die Congresleden zelf krijgen. Bescherming van Social Security voor de toekomst. En equal pay for equal work. Zodat zijn dochters ook dezelfde kansen krijgen.

Het sluiten van mazen in de belastingwet.

De Amerikaanse droom vraagt ook verantwoordelijkheid van de Amerikanen. Van ouders, van vaders voor hun kinderen. Individuele verantwoordelijkheid en gedeelde verantwoordelijkheid.

Ook in het buitenland. Obama gaat het debat aan met McCain over wie er geschikt is om commander in chief te zijn.

Obama was tegen de oorlog in Irak, die afleidde van het echte gevaar. McCain richtte zich toen naar Irak, terwijl het gevaar in Afghanistan was. McCain zou Osama bin Laden naar de poorten van de hel volgen, maar volgde hem nog niet eens naar zijn kamp. McCain is te koppig om een niet noodzakelijke oorlog te stoppen. Zo’n president willen we niet.

Wij zijn de partij van FDR en Kennedy. Wij weten hoe wij het land moeten verdedigen. Die erfenis gaan wij herstellen. Als commander in chief stuur ik Amerikaanse soldaten alleen naar het gevaar met een duidelijke missie en zorg voor goede bewapening.

Herstel van de morele standing in de wereld. Via harde standpunten richting Iran en Rusland, maar ook via bondgenootschappen en dialoog.

These are the policies I will pursue.

Ik ga in debat met McCain, maar ik ga niet opbieden op het gebied van patriottisme. Amerikaanse soldaten zijn Democraat en Republikein en onahankelijk, maar zij vechten niet voor Democraten of Republikeinen, maar voor Amerika.

Nieuws voor McCain: we all put our country first.

Het zal hard werken worden. De oude ideeën moeten we van ons afschudden. We moeten ons gevoel van lotsverbondenheid herstellen. Het recht om wapens te bezitten moet niet zo ver gaan dat criminelen AK47’s kunnen hebben. Discriminatie moet bestreden worden.

Ik ben niet de meest voor de hand liggende kandidaat. Geen jarenlange ervaring in Washington. Maar de verkiezingen gaan niet over mij, maar over jullie. Niet meer dezelfde politiek met dezelfde politici. Change doesn’t come from Washington. It comes to Washington. En dit is het moment voor verandering. Omdat ik het gezien en geleefd heb. Jongeren die voor het eerst stemmen, mensen die jong van hart zijn. Republikeinen die voor het eerst Democratisch stemmen.

Amerika is zo goed vanwege de American spirit en American promise. Daarom sterk leger, daarom sterk onderwijs, daarom wil iedereen hier wonen en werken.

Die belofte bracht Martin Luther King naar Washington om over zijn droom te spreken, precies 45 jaar geleden.

We moeten weer die droom nastreven.

thank you and God bless. Applaus en gejuich

De band zet in: Only in America. Iets country-achtigs. Voor de gewone kiezer, denk ik.

En wat ik meteen kwijt wil: het is droog. Het bidden voor regen boven het stadion vandaag heeft niet gewerkt. Is God wellicht een fan van Obama? Of houdt hij gewoon niet van bidden om medemensen tegen te werken?

Nadeel van een acceptance speech in een stadion: geen ballonnen en confetti vanuit netten in het dak van de conventiezaal. Dat zien we dus pas volgende week. Wel heel veel vuurwerk, a la de opening van de Olympische Spelen in Peking. Oh en toch een heleboel confetti, uit confettikanonnen. Indrukwekkender haast dan de ballonnen. Mooi slot van de Democratische conventie. De muziek aan het eind had iets minder Band of Brothers gemogen.

En dat podium, volgens sommigen een “tempel voor Obama”, is natuurlijk gewoon het Witte Huis: heeft ook zuilen en het midden is gewoon de galerij bij de Oval Office.

Stevige toespraak. Alles zat er in. Aanval op McCain, specifieke plannen voor Amerika een boodschap van optimisme en hoop. Komt dicht in de buurt van een historische toespraak. Dat belooft wat voor de Republikeinse conventie: kunnen de Republikeinen hier overheen? We weten het volgende week. En ik schrijf er weer uitgebreid over.