In de aanloop naar Super Tuesday werden veel goed getimede steunbetuigingen uitgedeeld. Een paar Kennedys gingen achter Barack Obama staan en John McCain mocht de steun in ontvangst nemen van afvaller Rudy Giuliani en vandaag of morgen ook van de voor stemmers in California belangrijke Arnold Schwarzenegger. Rambo was al eerder tot de strijdkrachten van McCain toegetreden, maar ik weet niet of hem dat veel extra stemmen gaat opleveren.
De meeste endorsements deze weken gaan richting Obama en McCain. Of dat ze gaat helpen en of dat een kwestie is van op de bandwagon springen van de mogelijke winnende kandidaten, we weten volgende week woensdag meer.
McCain heeft het probleem dat hij nog steeds in fondsenwerving ver achter ligt op zijn naaste concurrent Mitt Romney (Mike Huckabee lijkt achterop te raken, maar kan best nog op Super Tuesday in wat staten gaan scoren), die meer geld in kas heeft en zijn eigen niet onaanzienlijke vermogen kan aanspreken voor zijn campagne. Als Romney in de Super Tuesday-staten met tv-spotjes gaat blazen, dan komt McCain, die daar eigenlijk geen geld voor heeft, in de problemen. Maar vooralsnog lijkt de strategie van Romney in de andere richting te wijzen, namelijk door de nadruk te leggen op persoonlijke bezoeken aan de voorverkiezingsstaten. Dat kan McCain ook.
Gisteren was er ook weer een kandidatendebat in California. De Republikeinse kandidaten mochten elkaar verbaal te lijf in de Ronald Reagan Presidential Library. Het werd vooral een strijd, niet verrassend, tussen McCain en Romney, die er vol in gingen. Ik zal u de details besparen, maar volgens mij mogen ze elkaar niet zo. Een ticket McCain-Romney of omgekeerd lijkt verder dan ooit. Al kan in de politek, ook de Amerikaanse, alles.
