Amerikalog.com

Werd er in de vorige politieke campagnecyclus (2004) over weinig anders gesproken dan webloggers, dit jaar is het toverwoord YouTube. De filmpjeswebsite begint een rol te spelen in de Congresverkiezingen. Hoe? Kandidaten hebben geen onbewaakte ogenblikken meer. Want onbewaakte ogenblikken worden tegenwoordige op video vastgelegd en die video’s verschijnen tegenwoordig meteen op YouTube en soortgelijke sites en worden dus meteen opgemerkt door de nog steeds groeiende groep bezoekers van die sites.
Het recentste voorbeeld is een domme opmerking van Senator George Allen, een Republikeinse Senator uit Virginia, die graag herverkozen wil worden. Die maakte tijdens een campagnestop een racistische opmerking over een cameraman van zijn tegenstander, die alles wat Allen zegt op video opneemt. Hij noemde de man (een vrijwilliger van Democratisch kandidaat James Webb) een “Macaca”, een makaak-aap. En de “Macaca” deed wat er van hem verwacht werd: hij zette de opmerking van Allen meteen op YouTube.
In de campagne in Connecticut om de Senaatszetel van Joe Lieberman zetten zijn tegenstanders filmpjes op YouTube waarin Lieberman werd gekust door president Bush en fragmenten waarin conservatieve tot zeer conservatieve politici en commentatoren het opnamen voor Lieberman.
Het is niet duidelijk wat het effect van dergelijke internetfilmpjes is, maar er mag toch worden aangenomen dat ze inmiddels een rol spelen in de beeld- en besluitvorming van kiezers. Noch Allen, noch Lieberman zijn door de filmpjes kansloos geworden om hun verkiezingen te winnen. Dus wat dat betreft is een rem op de “YouTube-is-de-nieuwe-hype”-hype wel op zijn plaats. Maar het is duidelijk: voortaan is alles wat een politicus doet of zegt vrijwel meteen online. Hij of zij heeft nooit meer een onbewaakt ogenblik.