Lewis Libby is aangeklaagd. De inmiddels voormalig topadviseur van vice-president Dick Cheney is de dans in Plamegate niet ontsprongen en bereidt zich nu met zijn advocaat voor op het komende juridisch gevecht. De advocaat publiceerde maar vast een voorschot op de verdediging: Libby werkte in het midden van “the hectic rush of issues and events at a busy time for our government,” en kan zich dus onmogelijk allemaal stomme details herinneren die de speciale aanklager graag wil weten.
Advocaat Joseph Tate gaat door: “We are quite distressed the special counsel [Patrick Fitzgerald] has not sought to pursue alleged inconsistencies in Mr. Libby’s recollection and those of others and to charge such inconsistencies as false statements. As lawyers, we recognize that a person’s recollection and memory of events will not always match those of other people, particularly when they are asked to testify months after the events occurred.”
Dezelfde verdedigingslijn werd vaker op hoog niveau gebruikt. De Clintons konden zich in de Whitewater-zaak geen details meer herinneren in een handel in grond die tien jaar daarvoor had plaats gevonden. President Reagan kon zich opeens ook zaken niet meer herinneren in de Iran-Contra-affaire en in diezelfde affaire wist voormalig veiligheidsadviseur John Pointdexter ook zaken niet meer uit zijn geheugen op te diepen, terwijl hij bekend stond als iemand met een fotografisch geheugen (zoals een cartoon in die tijd aantoonde door het hoofd van Pointdexter te openen en te concluderen: “Inderdaad, geen film.”)
Kortom: Libby gaat enthousiast tegenwerken. Zoals te was verwachten.