Amerikalog.com

Paul Wolfowitz, architect van de oorlog tegen Irak en beoogd baas van de World Bank, beseft goed dat zijn nominatie niet onomstreden is. Vandaar dat hij bezig is geweest aan een charmeoffensief. Zo belde hij zanger Bono van U2 op, die zich al jaren inspant voor het welzijn van de Afrikaanse bevolking. Verder liet hij zich interviewen door Franse kranten en plande bezoeken aan Europese ambtenaren om de nominatie door te nemen.

Mocht hij worden benoemd, dan kan hij ook op zijn nieuwe werkplek rekenen op kritiek. Een fragment van het satirische The Daily Show, waarin de miscalculaties breed werden uitgemeten van Wolfowitz met betrekking tot de steun van de Iraakse bevolking en de kosten van de oorlog, gonsde langs de mailboxen van de medewerkers van de Wereldbank.
In het item de volgende uitspraken van Wolfowitz: “It’s hard to conceive that it would take more forces to provide stability in post-Saddam Iraq than it would take to conduct the war itself,” en “The oil revenue of that country could bring between 50 and 100 billion dollars over the course of the next two or three years. We’re dealing with a country that could really finance its own reconstruction, and relatively soon.” Waarop Jon Stewart, presentator van The Daily Show, reageerde met: “[Bleeped] that one up, too!”
In de interviews en gesprekken probeert Wolfowitz zichzelf te portretteren als een nederig ambtenaar, die zich verre zal houden van ideologie. Hij heeft de schijn in ieder geval ontegenzeggelijk tegen. Angst blijft dat hij het instituut wil politiseren, bijvoorbeeld door de top van de Wereldbank te vervangen met “geloofsgenoten.” Wolfowitz in Le Figaro: “Many people think I will turn the organization upside down, but this is not my style at all.” Er zijn wel verbeteringen nodig, maar: “Believe me — I am not coming with any political program or a ready criticism of the bank.”
Een eerste succes is wel binnen: Bondskanselier Schröder van Duitsland heeft al aangekondigd de kandidatuur van Wolfowitz niet te blokkeren. De Amerikanen hopen dat hun snelle toestemming in de nominatie van de Spaanse minister van financiën Rodrigo de Rato als hoofd van het IMF zal meewegen in de Europese beslissing over Wolfowitz. We staan bij de Amerikanen in het krijt. Behalve dan dat De Rato niet de politiek ideoloog is die Wolfowitz wel is.