Amerikalog.com

In verschillende staten doen nieuwe opiniepeilers mee, in ieder geval opiniepeilers met een nieuwe methode: robopolling. Dat is een geautomatiseerde peiling waarbij geen mensen van vlees en bloed de peiling meer afnemen, maar waar een computer mensen belt en die mensen een peiling afneemt. Een nieuwe methode, met mogelijkheid tot heel nieuwe fouten, foutmarges en onbetrouwbaarheid. Maar zoals bleek uit peilingen in Florida afgelopen weken, zaten de Robopollers er helemaal niet vaker naast dan de traditionele peilers. Daar wezen ze Rick Scott aan als winnaar van de Republikeinse nominatie voor de Gouverneursrace. Volgens een van de Robopeilers, PPP, hadden zij beter inde gaten dat de opkomst in die Republikeinse voorverkiezingen hoger zouden zijn en dat er conservatievere kiezers zouden gaan stemmen dan in 2008 (ten tijde van John McCain) en in 2006 (toen Charlie Crist tot Republikeins gouverneur gekozen werdgekozen werd) het geval was.
Dus naast de als uiterst irritant ervaren robocalls kunnen kiezers nu ook de minste zo ergerlijke robopeilingen verwachten de komende jaren. Vooruitgang heet dat.

Wat vice-president Joe Biden ook roept (zie vorige week), de Republikeinen zijn ervan overtuigd dat zij de Democraten in het Huis van Afgevaardigden en de Senaat gaan wegvagen. Kevin McCarthy, Republikeins Afgevaardigde en top recruiter van Republikeinse kandidaten in den lande denkt dat in ieder geval. Er zijn genoeg zetels om te winnen en reizend door het land neemt hij waar dat de Republikeinen op weg zijn naar een enorme overwinning. De approval rating van de president zakt, zegt McCarty, en zal in november nog lager zijn. En dat zal gevolgen hebben voor de uitslag in de midterms. Klinkt een beetje als net zo’n peptalk als die Biden vorige week hield. En er zullen er nog veel meer volgen.

Wat niet nieuw is: kandidaten die Google Ads kopen om op te vallen bij Google gebruikende kiezers. Wat wel nieuw is: kandidaten die Google Mobile Ads kopen om kiezers te overtuigen die op hun mobiele telefoon aan het internetten zijn terwijl ze in de rij staan voor de stemlokalen in Amerika. Tenminste, dat hopen de kandidaten natuurlijk. Met Google Mobile Ads is het mogelijk om je op specifieke mobiel internetaanbieders en mobiele telefoons te richten.
Feit is dat adverteren zo wel heel maatwerk aan het worden is. Kiezers in de rij voor het stemlokaal zoeken nog eens op de kandidaten en dan verschijnen de betaalde advertenties van die kandidaten op de smartphones van de kiezers. Hoeveel “mooier” kan de vooruitgang nog doorgaan? De Google-woordvoerder hierover: “We’re seeing hundreds of campaigns and issue groups use mobile ads. These candidates have recognized the reality of how people vote, and are taking advantage of the technology to be sure their ads come up and their messaging gets out there at the crucial moment.”
Het zal er ook nog wel van komen dat via GPS of andere plaatsbepalende software de reclamesites van de juiste lokale kandidaten in beeld komen als iemand zoekt via Google. Big Brother om de hoek. Maar natuurlijk helemaal geconformeerd aan de privacywensen van de kiezers.

Voormalig voorzitter van de nationale Republikeinse Partij (RNC) Ken Mehlman is uit de kast. Dat moet allemaal kunnen, maar zijn onthulling stelt zijn rol in een plan van president Bush om een constitutioneel amendement tegen het homohuwelijk in een ander daglicht. Want, zo denken heel wat homo’s in Amerika, waarom zou een homo actief zijn best doen om het homohuwelijk ongrondwettig te maken (terwijl dat homohuwelijk in de meeste Amerikaanse staten al verboden is, voeg ik er in de geest van full disclosure even aan toe)?
Mehlman, die zijn coming out vorige week beleefde, begrijpt de commotie: “It was something about my life I was having a hard time accepting then and I can’t change that. I understand people who are going to be angry.”Mehlman heeft spijt dat hij wel zijn best heeft gedaan omals voorzitter van de partij zwarte Amerikanen in het Republikeinse kamp te krijgen, en niet homo’s: “When you don’t accept a part of your life it makes things unbelievably difficult on all kinds of levels and this is an example of that. Knowing how much I tried to push the envelope in other areas in attracting new constituencies to our party, I look back and wish there was something I had done in this area.”
Mehlman zamelt nu geld in om het homohuwelijk in California legaal te maken. Over een ommezwaai gesproken. Maar hij had in zijn vorige functie vermoedelijk veel meer voor elkaar gekregen. Of was hij dan weggewerkt? Ik vrees het laatste.

Op de treden van het Washington Memorial, netjes twee treden lager dan waar Martin Luther King stond afgelopen zaterdag  precies 47 jaar geleden, werd een rally gehouden om Amerika weer eervol te maken. Een rechts feestje dit keer. En wie gingen dat allemaal regelen? Inderdaad: Sarah Palin, keynote speaker Glenn Beck (de nieuwe messias) en nog wat fijn volk.

Voor wie het vol kan houden, hier het hele verhaal:

Of deze:

Eerlijk is eerlijk: de kandidaten die Sarah Palin steunt verliezen niet allemaal, zoals ik vorige week schreef. Drie kandidaten hebben de Republikeinse nominatie gewonnen. Joe Miller (ook Tea Party) won in Alaska de Republikeinse nominatie voor de Senaatszetel van Lisa Murkowski, de zittende Republikeinse Senator. Zij denkt er nog over om zich als onafhankelijke kandidaat aan te melden. Doen! Denken de Democraten in die staat. Geeft hun kandidaat weer iets meer kans.
John McCain, wie kent hem nog, kreeg ook de steun van Palin, anders was hij nu inmiddels echt afgeserveerd in Arizona. Maar hij wil tot zijn pensionering in de Senaat blijven en gaat dus heel flexibel met zijn principes om. Dat Palin hem steunde is ruimhartig, maar gaat ook weer in tegen haar eigen principes. McCain is veel te gematigd voor haar doen. Maar hij heeft haar dat nationale zetje gegeven door haar als running mate uit te kiezen. Dit is haar bedankje daarvoor.
In Florida steunde Palin Pam Bondi voor Attorney General (minister van justitie in de staat) en zij won de Republikeinse voorverkiezingen van de meer bekende huidige Luitenant-Gouverneur van de staat ,die ook op die functie aasde. Bondi was overigens verrast dat Palin haar steunen. Palin had daar nooit een toespeling op gemaakt. Totdat Palin op haar Facebook-pagina haar steun voor Bondi uitsprak. Maar Bondi was er maar wat blij mee en liet Palin een robocall-gesprekje opnemen dat half Florida rond werd gebeld.
Endorsements zijn overigens zelden aan te wijzen als hoofdreden voor de winst of het verlies van een kandidaat. Maar het kan voor Palin geen kwaad nu weer eens gekoppeld te zijn aan winnaars, al zijn ze nu nog maar alleen winnaars van de Republikeinse nominatiestrijd voor politieke functies.

Fijn artikel in de New York Times over het leerproces dat president Obama moest doorstaan om een adekwate bevelhebber van het Amerikaanse leger te worden. En hoe hij uiteindelijk vertrouwde op dezelfde mannen als op wie zjin voorganger president Bush vertrouwde: Generaal Petraeus en minister van defensie Gates.

Grappig: gevalletje pot verwijt de ketel. Rechts commentator Pat Buchanan beschuldigde Newt Gingrich ervan te ver te zijn gegaan in zijn opmerkingen over de bouw van een Islamitisch gemeenschapshuis vlakbij Ground Zero. Gingrich zei over die bouw: “Nazis don’t have the right to put up a sign next to the Holocaust Museum in Washington. We would never accept the Japanese putting up a site next to Pearl Harbor.” Waarop Buchanan reageerde met: “I think bringing the Nazis into the argument is always absurd in American politics, because there is no valid comparison there. And secondly, you know, you bring that in, and that’s all we start talking about. So I think Newt went too far with that comment. But I know why he’s doing it.”
En waarom dan wel? Buchanan: “Newt is a political opportunist. What Newt is doing is he’s trying to get out and be more flamboyant and more charismatic, if you will, and more controversial than Sarah Palin, who is his primary challenger, if he gets into Iowa and New Hampshire. She will take all his oxygen and a lot of his support.”
Terugspoelen naar 1992, de Republikeinse conventie. Zie video hieronder, vanaf 5:45, waarin Buchanan zich in niet mis te verstane bewoordingen keert tegen homo’s en voorstanders van het recht op abortus. Hij haalt er de Nazi’s nog niet bij, een collega van hem wel.

Joe Biden heeft weer even cheerleader gespeeld. Bij een bezoek aan de Democratic National Committee (DNC, de landelijke Democratische partij) sprak hij de overtuiging uit dat de Democraten in november hun meerderheid in Senaat en Huis van afgevaardigden helemaal niet gaan verliezen. Biden: “I’m here to tell you that on November 3, the day after this coming election, there will be in Washington, D.C., a Democratic majority in the House and a Democratic majority in the Senate. And were it not illegal, I’d make book on it!” Binnenkort zouden de Amerikanen beide partijen gaan vergelijken en er achter komen dat de Republikeinse partij geradicaliseerd is: “When they start to look at the alternative, they’re going to see, and I’m going to get in trouble for saying this … this ain’t your father’s Republican Party. This is the Republican Tea Party. The Republican Party of 2010 is the party of repeal and repeat,” he added. “Repeat the old practices of the past. I believe it’s out of step where the American people are. It’s our job between now and the election to draw those distinctions.”
Tot zover de Democraten-fanclub. De toehoorders waren in ieder geval erg blij met de verbale steun van hun vice-president.

Hoe is het verlopen met de kandidaten die Sarah Palin in de voorverkiezingen voor de midterms steunde? Over het algemeen niet heel erg goed. Ondanks haar steun aan een aantal “mama grizzly”-kandidaten, veelal vrouwen en veelal gesteund door de Tea Party, haalde het gros de Republikeinse nominatie niet. Dat gold bijvoorbeeld voor kandidaten in Kansas, Wyoming, Washington, New Hampshire en Georgia.
Maar volgens Palin gaat het niet om winst, maar om het principe. Dat zou ik ook zeggen als al mijn kandidaten verliezen, maar dit terzijde. Palin: “Regardless of whether the many candidates I’ve had the honor of endorsing win or lose this time around, I support them because they boldly shake things up in their primary races.”
Waar Palin wel heel goed in slaagt is in het verenigen van Democraten in het land. Dat was dan weer niet de bedoeling, al zal het haar geen minuut slaap kosten.

President Obama is boos op de Republikeinen omdat zij hem niet steunen in zijn pogingen om het financieren van campagnespotjes aan banden te leggen. In zijn wekelijkse internetpraatje (zie links in de videokolom) geeft hij aan dat Republikeinen tegen transparantie in het financieren van tv-spotjes zijn. Obama: “You’d think that reducing corporate and even foreign influence over our elections wouldn’t be a partisan issue. But the Republican leaders in Congress said no. In fact, they used their power to block the issue from even coming up for a vote. This can only mean that the leaders of the other party want to keep the public in the dark. They don’t want you to know which interests are paying for the ads. The only people who don’t want to disclose the truth are people with something to hide.”
Mitch McConnell, Republikeins minderheidsleider in de Senaat, hakte meteen terug: “Americans want us to focus on jobs, but by focusing on an election bill, Democrats are sending a clear message to the American people that their jobs aren’t as important as the jobs of embattled Democrat politicians. The president says this bill is about transparency. It’s transparent all right. It’s a transparent effort to rig the fall elections.” Een logisch antwoord als je in het Republikeinse universum leeft: de president praat poep omdat hij Democraat is. We zijn gewoon tegen alles wat hij beweert. Damn the facts.

Een groeiende groep Amerikanen kan feit en fictie niet meer onderscheiden en gelooft dat president Obama een moslim is. 18 procent zegt dat te geloven, volgens een peiling van het Pew Research Center. In maart 2009 was dat nog maar 11 procent. De peiling is overigens genomen voor Obama’s opmerkingen over de bouw van een Islamitisch gemeenschapshuis in de buurt van Ground Zero in New York. Dus het zal inmiddels wel nog iets erger geworden zijn.
In het huidige gepolariseerde Amerika is het eigenlijk geen wonder dat het wantrouwen (overigens van beide kanten naar de andere partij toe) zo groot is, dat sommigen feiten niet eens meer accepteren, maar meer waarde hechten aan geruchten binnen hun eigen partij. Triest maar waar. Het Witte huis moest zelfs weer ene keer herhalen dat Obama een brave Christen is, die regelmatig tot die ene en enig juiste god bidt. De god van de Amerikanen. Het is voor de andere partij alleen maar bewijs (en dan gebruik ik dat woord in de ruimst mogelijke definitie, als in “geen bewijs, maar gevoel”) dat Obama wel moslim is.
Zijn vader was moslim (wat volgens dominee Franklin Graham, zoon van de befaamde dominee Billy Graham meteen betekent dat Obama als moslim is geboren, hoewel hij gelooft dat Obama nu een Christen is), zijn tweede naam is Hussein, hij woonde een tijd in Indonesië, de grootste moslimstaat ter wereld, kortom: hoe kan Obama niet anders zijn dan moslim? (Zijn moeder was geen moslim, hij werd opgevoed door zijn grootouders die ook geen moslim waren, hij gaat al jaren naar de kerk; dat zijn allemaal te negeren feiten). En dat allemaal omdat conservatieve commentatoren maar blijven hameren op onjuiste beweringen al zou Obama stiekem toch moslim zijn. Framing op zijn best. En een voorbeeld van hoe sterk de invloed is van de snelheid waarmee op internet zich nieuws kan verspreiden. Facts of modern life. Of om met de woorden van Walter Lippman te spreken: “People live in the same world, but think and feel in different ones.”
In de jaren ’90, toen president Clinton zorgde voor een enorm surplus op de Amerikaanse begroting, dachten veel Amerikanen volgens een peiling dat de president nog steeds enorme tekorten veroorzaakte. In hun universum was dat waarschijnlijk ook het geval. Maar niet in het echte Amerika.

Intrigerend: News Corp., eigenaar van “fair and balanced” FOX News, geeft miljoen dollar aan Republikeinse gouverneursorganisatie. Dat mag natuurlijk, maar staat wat vreemd als eigenaar van tv-zender die altijd veel tijd steekt in het onthullen van geldschieters van “extreemlinkse” (lees links-activistische en FOX News-kritiserende) organisaties. Zie ook filmpje van Jon Stewart hier links.
Bedrijven geven elke campagnecyclus geld aan politieke partijen of suborganisaties daarvan. Dat alles onder het motto: we steunen het democratische proces. Meestal geven ze geld aan beide partijen, soms de een wat meer dan de ander, waarmee de politieke voorkeur meestal wel duidelijk wordt. Maar exclusief een miljoen dollar aan 1 partij geven is zeldzaam, hoewel natuurlijk gewoon toegestaan. En eigenlijk wel netjes: je houdt als bedrijf niet eens meer de schijn van onpartijdigheid op. Transparantie is ook wat waard. En daarnaast: meestal geeft News Corp. ook wel aan de Democraten. Zo praktisch zijn ze dan ook weer. Volgende keer alleen een miljoen aan de Democratische gouverneursorganisatie? Voor de balans?
Denk het niet.

Het lijkt er in veel berichtgeving op dat Sarah Palin de officieuze leidster is van de Tea Party-beweging. Maar volgens een peiling van CNN is dat helemaal niet zo duidelijk. Palin steunt veel Tea Party-kandidaten en spreekt zich regelmatig positief uit over de (fiscaal-)conservatieve grassroots-beweging. Maar toch is het Mitt Romney die met 22 procent favoriet is onder de Tea Party-aanhang, gevolgd door Newt Gingrich met 19 procent en pas op plaats nummer drie, met 17 procent, Palin.
Om het goed te maken is de foutmarge van de peiling plus of min 7 (!) procent, dus statistisch staan alle kandidaten gelijk. Van de ondervraagde Republikeinen in de peiling zegt 52 procent bovendien actief lid van de Tea Party te zijn. Bij onafhankelijke kiezers is dat deze peiling 27 procent en maar 8 procent van de Democraten steunt de Tea Party.

Social Security bestaat dit jaar 75 jaar. De federale oudedagvoorziening van Amerika werd ingevoerd door president Franklin Roosevelt en de voorziening ligt, mede vanwege de crisis maar vooral vanwege de toenemende vergrijzing (Amerikanen worden gemiddeld ouder dan 75 jaar geleden), onder vuur. De Republikeinen willen er flink in hakken, zo niet het hele systeem omver gooien door het te privatiseren; de Democraten willen het systeem zo goed mogelijk in stand houden. President Obama zei ter gelegenheid van de 75-jarige verjaardag van Social Security dat FDR met de ondertekening een belofte had gedaan aan de ouderen, en invaliden: “We have an obligation to keep that promise, to safeguard Social Security for our seniors, people with disabilities and all Americans — today, tomorrow and forever.”
Obama waarschuwde tegen de plannen van de Republikeinen en zei dat privatisering “[is] an ill-conceived idea that would add trillions of dollars to our budget deficit while tying your benefits to the whims of Wall Street traders and the ups and downs of the stock market.”
Social Security is overigens een uitermate populaire federale voorziening. Republikeinen zijn bang om daar vergaande plannen over te maken in verkiezingstijd. Maar een klein groepje probeert toch die privatisering in kleine stapjes in te voeren. Tot nu toe dus met weinig succes.

Een aanval op Al Qaida in Jemen afgelopen mei was volgens de New York Times geen actie van het regeringsleger, maar van de CIA. Het zou inmiddels de vierde soortgelijke aanval op strijders van Al Qaida zijn in Jemen.
Volgens de NYT is dit een voorbeeld van de schaduwoorlog die president Obama voert tegen het wereldwijde terrorisme (in Afrika en Azië) en gebruikt hij CIA steeds meer als een paramilitaire organisatie. De CIA zet zowel onbemande spionagevliegtuigen als commandotroepen in voor deze acties.
Daarmee zet Obama de geheime oorlog voort die zijn voorganger Bush al begon. Sterker nog: Obama lijkt de strijd uit te breiden. Omdat de openlijke oorlog tegen terroristen in Afghanistan en Irak niet werkt, is Amerika overgestapt op het hanteren van de scalpel tegen met name Al Qaida: plakje voor plakje ontmantelen van het netwerk. Dat gebeurt buiten het oog van de camera’s, met minder zichtbare slachtoffers en goedkoper.
Maar het is niet zonder risico’s: mislukkingen kunnen in de regio’s waar de acties plaatsvinden leiden tot sterke anti-Amerikaanse sentimenten; de grens tussen spionnen en soldaten lijkt te verdwijnen en ook voor deze acties moet weer steun gevraagd worden aan discutabele lokale en nationale krijgsheren in de strijdgebieden. En wat het Amerikaanse Congres nog vervelender vindt: hun controle op oorlogshandelingen verdwijnt zo langzamerhand door deze tactische aanpassing van de anti-terrorismestrategie. En die afname van controle kan misbruik van het instrument van spionage en geheime operatie to gevolg hebben.
Al met al zorgwekkende ontwikkeling, als de NYT het bij het rechte eind blijkt te hebben.

President Obama heeft tot tweemaal toe commentaar gegeven op de bouw van een Islamitisch wijkcentrum (inclusief gebedsruimte) in de buurt van Ground Zero. Daarover is de laatste weken namelijk ophef ontstaan (zelfs in Nederland, omdat onze verdediger van Christelijk-Joodse waarden Wilders op Ground Zero gaat demonstreren tegen de komst van dat centrum).
Twee keer reageerde Obama dus. De eerste keer om te zeggen dat hij geen problemen heeft met de bouw van een moskee, want iedereen is gelijk, Katholiek, Protestants, Hindoestaans of Islamitisch. Hij zie dat in de context van dat gemeenschapscentrum op lower Manhattan, maar hij voegde er een dag later snel aan toe dat hij geen oordeel had willen geven over de wijsheid om een “moskee” (het ligt wel wat subtieler, maar goed) vlakbij Ground Zero neer te zetten. Een president bemoeit zich namelijk niet met lokale bouwprojecten. En heeft waarschijnlijk ene hele stapel protestmails van nabestaanden van de aanslagen van 11 september 2001 ontvangen. Of op zjin minst doorgekregen dat dit een onderwerp is waar hij zich eigenlijk niet aan wil branden.
Burgemeester Bloomberg vindt overigens dat tolerant New York geen problemen mag hebben met de komst van het Islamitische centrum, Charlie Crist, onafhankelijk kandidaat voor de Senaat namens Florida, vindt dat ook, en de rest van Amerika, vooral conservatief Amerika, vindt dat zij het alleenrecht heeft om te beslissen wat er in New York in de buurt van Ground Zero wordt gebouwd. Ziehier de kern van de ophef: de voortdenderende polarisatie in de Amerikaanse samenleving. Geeft niet hoe tolerant New York is, of hoezeer religieuze vrijheid onderdeel uitmaakt van de Amerikaanse staat. De ophef is inmiddels groter dan iets lokaals.
En dan wordt er dus gepeild: 70 procent van de Amerikanen is tegen de “bouw van de moskee”, volgens CNN (volgens Fox News 64 procent). De ene helft van de nabestaanden is tegen, de andere helft is voor (‘helft’ in overdrachtelijke zin: er zijn voor- en tegenstanders in deze groep).

De presidentiële bibliotheek van Richard Nixon is alweer een paar jaar in handen van de National Archives. Op zich is dat handig want het onderhoud van een presidentiële collectie is veel en duur werk. Maar overdracht van de verantwoordelijkheden aan de National Archives drie jaar geleden betekent ook dat het uit is met de rooskleurige verhalen over de president in kwestie. Historische accuratesse is belangrijker dan een mooi beeld schetsen van president Nixon. U raadt het: er is een conflict over de plek van Watergate in de Nixon Library. Wie had dat kunnen denken.
De National Archives hebben een pittige tentoonstelling samengesteld, voorzien van videoverhoren van betrokkenen en audio-opnamen van de president zelf. De Nixon Foundation, de organisatie die het museum beheerde voordat het werd overgedragen aan het nationale archief. Is daar dus helemaal nietblij mee. Nixon wordt zomaar afgeschilderd als een boeman, die tijdens Watergate allemaal onoirbare dingen deed (toch zeker niet waar?).
Zo zijn ze boos dat Nixon wordt nagedragen dat hij opnamen in het Witte Huis heeft gemaakt. Dat deden Kennedy en Johnson immers ook?
Maar helaas: de Nixon Foundation heeft geen vetorecht in deze zaak, al wil het nationaal archief wel graag tot een goede oplossing komen, maar dan niet door in de Watergate-tentoonstelling relevante dingen weg te laten. De discussie is nu dus: definieer relevant.

De Republikeinse partij is druk aan het vergaderen geweest over de voorverkiezingen van 2012. De drang van staten om toch maar als eerste voorverkiezingen te hebben, was ook bij de Republikeinen een doorn in het oog en dus hebben ze de volgende regels vastgelegd: voorverkiezingen of caucuses niet eerder dan februari 2012 en boetes voor staten die hun voorverkiezingen naar voren schuiven. En dat houdt dan in dat die staten hun gedelegeerden kwijt raken. Heel veel voorverkiezingen heel vroeg in het seizoen zijn in het voordeel van de rijke kandidaten, die dan geld genoeg hebben om in al die vroege staten volwaardig campagne te voeren. En zijn dus in het nadeel van de wat minder welvarende kandidaten. Dat vindt de Republikeinse partij niet eerlijk. Vandaar deze nieuwe regels.
De Democraten hebben soortgelijke regels voor hun voorverkiezingen.

President Obama gaat iets meer dan gemiddeld zijn best doen voor een specifieke Senaatszetel; namelijk zijn oude, voor Illinois. Alexi Giannoulias is de Democratische kandidaat en basketbalmaatje van Obama. Typisch dat het Witte Huis in eerste instantie liever Lisa Madigan, de attorney general van Illinois, als Democratische kandidaat wilde hebben, maar zij zag een Senaatsrace niet zitten.
Giannoulis kwam eerder dit jaar in opspraak omdat de bank die van zijn familie is, onder overheidstoezicht werd geplaatst. Maar daar staat dan weer tegenover dat de Republikeinse kandidaat Mark Kirk had zitten jokkebrokken over zijn militaire carrière en ook nog eens over zijn tijd als onderwijzer.
Obama bezoekt een fondsenwerfavond voor Giannoulias en zal zich hier en daar voor hem gaan inzetten de komende tijd.